Turks familiaal erfgoed
(naar: Kathleen De Blauwe, ‘Migratie, familie en erfgoedpraktijk. Familiegeschiedenis van Turkse Brusselaars’, in: Vlaamse Stam, 46ste jg., nr. 1, 2010, pp. 61-71.)
In de jaren 1960 ruilde de Turkse migrant zijn thuisland en vertrouwde sociaal-culturele context voor België. Aan de hand van een handleidingvan het Centraal Bureau voor Genealogie in Den Haag worden de afstammelingen van Turkse migranten gestimuleerd om hun familiegeschiedenis te reconstrueren. In het gangbare historische en familiekundige establishment van België zijn heel wat van deze verhalen van Turkse migrantenfamilies gewoonweg nog niet ontgonnen omdat ze vandaag de dag een onzichtbaar onderdeel vormen in de idealisering van ons verleden.
Met het oog op de toekomst leert de historische ervaring ons dat de tweede, derde en vierde generatie van migranten een sterke belangstelling ontwikkelt voor hun roots, de geschiedenis van hun voorouders waarmee het allemaal begon. ‘Wie ben ik’ of ‘sen kimsin’ ? Ook in België is er vooral bij de kinderen van Turkse migranten uit de jaren 1960 een nood aan persoonlijke familieverhalen.
Een studie toont aan dat één derde van de Turkse migranten in België vooral afkomstig is uit de Anatolische provincies. Vooral uit Emirdag emigreerden veel inwoners en een groot aantal van hen woont vandaag de dag door volgmigratie in Schaarbeek.
Kathleen De Blauwe werkte in 2009-2010 enkele maanden als projectmedewerker Familiekunde Vlaanderen. Ze bestudeerde de chain migration van de Turkse Brusselaars. Het resultaat van haar project kan je hier lezen.